6e Zomercompetitie wedstrijd

de Kleine Melm - zaterdag 20 juni 2026

De mussen vallen van het dak de laatste week, als de pannen er al niet zijn afgeregend door de zeer zware, plaatselijke, regenbuien die met veel donder, geweld en bliksem vergezeld gaan. Temperaturen van 35° worden met gemak gehaald. Typisch Nederland: het is hollen of stilstaan.

De vangsten zijn slecht in de Eem, al horen we ook wel andere berichten. Heel vroeg vissen (5:00h), is dan wel een voorwaarde. Willem en Enzio kunnen daarover meepraten.

Vandaag gaat weer zo’n bloedhete dag worden. Zonnebrand, parasol, pet en water mee dus!

Ik heb al twee weekjes niet gevist en ik heb er ontzettend zin in vandaag. Hengelsportwinkel bezocht en voer en aas gekocht, spulletjes thuis voorbereid, tactiek uitgedacht en gemerkt dat mijn steekkarretje een lekke band heeft, natuurlijk precies op het laatste moment.

Binnenbandje eruit en ja hoor: het ventiel is losgescheurd. Wat nu?

De oplossing is snel gevonden: mijn kruiwagen, met anti-lekkage-wiel! Ik kijk eerst even hoe alles erin/erop/eraan past, maar dat gaat wonderwel. Probleem voorlopig opgelost.

Als ik vroeg in de ochtend mijn koffietje met een cracker nuttig, hoor ik de regen tegen het raam tikken. Lekker fris en het zal maar heel kort duren.

Spullen in de auto, de kruiwagen past er ook in, en rijden maar. Niet ver, want bij de Motorsaloon is de weg opgebroken, waar niet tegenwoordig, omrijden dus. Als ik bij de Melm het spoor over wil, wordt daar hard gewerkt aan de rails, wachten dus. Moet dat nou precies op het moment dat ik een wedstrijd heb? Kan dat niet wat later gefixt worden, terwijl ik 5 uur zit te vissen?

De werklui weten daar niet van en het zal hen ook een zorg zijn. En eerlijk is eerlijk, als het spoor niet functioneert klagen we nog veel harder en is het dus ook niet goed. Je kan het die hard werkende (nacht-)arbeiders niet kwalijk nemen, dus lach ik vriendelijk en steek mijn duim op als ik na enkele minuten toch kan oversteken naar de Melm. Nog lekker ruim op tijd, al ben ik niet de eerste.

De bekende berg visspullen past weer in de kruiwagen en dat werkt ook zo bij al mijn vismaatjes. Daarna is het loten vanuit de bus van John.

Ik pak nummertje 5, heerlijk vooraan, scheelt sjouwen. Naast me zitten Erik en Melis en John kan ik ook goed zien, hij zit op steknummer 1.

Ik was gewaarschuwd: ‘neem de heggenschaar mee, want de visplekken zijn flink begroeid’. Gelukkig heb ik de schaar gisteren thuis eerst even geslepen. Dat betaalt zich nu uit in een perfect graskapsel met haarzuiver geknipte kanten. Uiteraard zorg ik ervoor dat er zo min mogelijk plantenresten in het water terechtkomen, zodat anderen geen problemen krijgen met mijn zooi. We weten immers allemaal hoe vervelend vissen kan zijn met veel plantenafval in het water (hint, hint….).

Er drijft veel kroos zie ik en dat komt door de stroming en de wind precies de buitenbocht in, waar wij zitten. Ik herinner me dat van vorig jaar nog, toen vissen een tijd onmogelijk was door de dikke laag van miljoenen kleine kroosblaadjes. Dat zal vandaag gelukkig niet zo zijn!

Als ik alles naar genoegdoening klaar heb, is het nog net geen 7 uur. Nog snel een paar foto’s en de toeter klinkt vervolgens duidelijk.

Ik start met cuppen op 9.5m en op 7m. Het blijkt op beide plekken bijna even diep. Een richeltje heb ik niet kunnen ontdekken, de bodem is vlak, er liggen geen obstakels en er is geen geultje.

Als ik de haak met twee maden beaasd heb laat ik ze, net boven de bodem op 9.5m, meedriften met de stroming. Als na een aantal driften dat niets oplevert, doe ik hetzelfde op 7m.

Ook dat levert niets op.

Ik houd dezelfde diepte aan en varieer eerst met wat soorten aas en combinaties daarmee. Daarna varieer ik in dobberhoogte. Het helpt allemaal geen bal!

Wordt het weer zo’n zinloze, saaie ochtend dan?

Links naast me zit Melis. Hem heb ik al een paar keer zien scheppen. Dat is zo frustrerend. Niet dat ik hem dat niet gun, nee, helemaal niet, maar meer: wat doe ík verkeerd, wat is het verschil, welk trucje haalt hij uit die ik niet ken???

De kleine(re) vis vang ik in ieder geval niet, niet op kort en niet op lang. Ik besluit dat ik op de ‘dikke jetsers’ ga jagen.Hup, een vette pier aan de haak, de dobber omhoog en plat op de bodem, tot en met het meeste lood. De stroming is niet sterk genoeg en het aas blijft nu keurig op de plek. Er gebeurt niets, ik lift mijn tuigje iets en laat alles weer langzaam zakken.

Dat blijf ik herhalen, ondertussen rustig wachtend en geknipte wormen bijvoerend.

Dat helpt blijkbaar. De dobber komt ineens heel langzaam nog meer uit het water en valt bijna om als ik aansla. Mijn hengel buigt helemaal krom, de lijn staat strak en ik voel veel gewicht. Gaat de 0 op de teller eraan? Yes, een knoeperd van een brasem kon het hapje niet weerstaan en het leefnet hangt er vervolgens niet voor niets. De teller kan op 1! De vis zal maar liefst 60cm. meten, best wel een kanjer dus!

Na deze vangst ga ik uiteraard door met dezelfde tactiek: ‘statisch op de dikke platten’.

Het wordt daardoor alsnog onverwacht spannend. Ik krijg regelmatig beet, ik mis er een paar die van de lijn afvliegen, ik tref schubben aan de haak, soms zit er veel slijm aan het tuig. Het lijken me lijnzwemmers. Ze liggen er, maar hongerig en dus happerig zijn ze niet. Toch vang ik er nog twee bij voor de pauze begint.

In de pauze vul ik mijn vochtniveau aan. Het is bloedheet geworden en mijn UV-werende ‘zonneplu’ en dito ‘rangers-overhemd’doen hun werk uitstekend.

Erik heeft zijn leefnet nog leeg en Hanneke ook. Via de telefoon hoor ik van Maarten dat er nauwelijks wat gevangen wordt en dat er nog een heel aantal vissers op de 0 staan.

Het tweede gedeelte van de ochtend kan ik rustig ‘taai’ noemen. Ik ga door met dezelfde truc en dat levert nog 1 mooie platte op.

Als ik toch weer wat andere manieren uitprobeer helpt dat helemaal niets, ik zal het ermee moeten doen.

Uit de verte hoor ik John nog wel wat verwensingen roepen als hij een ‘losser’ heeft en zowaar nog een volgende. Ik moet er om gniffelen.

Melis zie ik ook niet meer scheppen. Hij heeft er nog één bijgevangen en vervolgens bijna twee uur lang geen tikje meer gezien. Erwin kreeg na de pauze wel de gang te pakken en ving er verschillende bij.

Een kwartier voor het eindsignaal ruimt Erik al op en komt Jonathan grimmig, met flink de ‘P’ erin en al zijn spullen ingepakt, voorbij kruien. Het is duidelijk niet zijn ochtend met alleen een baarsje en een paling. Ons maakt hij ook niet blij, want met hem verdwijnen ook de zo geliefde koeken die hij altijd uitdeelt.

Melis is snel klaar met het meten van mijn vier vissen. Maar. ik heb er tenminste nog vier en mag dus niet klagen.

Na afloop, terug op de parkeerplaats, blijkt pas hoe slecht er gevangen is.

Alleen Gert, op de kopstek, heeft er meer dan 10. Alle anderen hebben er 6 en minder, tot zelfs vier personen helemaal niets en/of zelfs geen beet gehad.

Zeer teleurstellend dus en zonde van alle voorbereiding en fanatieke inzet de hele ochtend.

Het is echter niet anders.

Gezellig wordt het dan weer wel. De verschillende koelboxen zijn goed gevuld en er worden gretig heerlijke en verkoelende drankjes uit gepakt.

Het optellen van de verschillende kaartjes is zo gedaan en opperstalmeester John vertelt de stand aan zijn publiek.

Winnaar vandaag is Gert met 13 vissen, tweede is Melis met 6 vissen en derde is Harry met 4 vissen. Goed gedaan mannen, gefeliciteerd!

Tot slot wordt de bokkige testosteronram ook weer vrijgelaten. Hij zal je maar als schaap aanzien, terwijl jij daar nietsvermoedend over de dijk loopt…..

Het beestje is er hoorbaar erg blij mee, want het blaat van geluk, of is het een reactie op de charmes van John????

Door:

Harry Snoekbaars