7e Zomercompetitie wedstrijd

Vuntus - zaterdag 11 juli 2026

Het is ongehoord, de temperatuur blijft maar hoog, al weken en regen is nergens te bekennen, op een enkele korte onweersbui na. Het is en blijft voorlopig snikheet.

Vandaag starten we echter fris, o.a. door de noordoostenwind. De temperatuur zal in de middag weer flink oplopen. Heerlijk voor alle waterrecreanten.

Zes uur uitvaren betekent vroeg je bedje uit. Gelukkig heb ik daar geen probleem mee.

Bij Manten aangekomen is het al flink druk.

Mijn vismaat Gerrit is er niet en ik deel vandaag de boot met de oudste deelnemer Erik.

Eens kijken of hij nog ‘oude foefjes’ kent en wil delen. Aan oude (en nieuwe) verhalen zal het vanochtend niet ontbreken, verwacht ik.

We helpen elkaar met alle spullen. Daarna kruipt Erik behoedzaam de boot in en zorg ik voor het insteken van de roeispanen. Ik zal roeien, wat ik heerlijk vind, want een motortje, daar doen we niet aan vandaag.

Het ziet er mistig uit op de plas. De lucht is koud en het water warm, dus er ontstaat condens die eruit ziet als mist. Best fris.

Ik ben blij dat ik nog op de valreep een jackje uit de schuur getrokken heb. Na het roeien zal ik dat toch eens even aantrekken.

We besluiten om niet al te ver te roeien en tegen de wind in te vissen.

Het varen gaat snel, met de wind in de rug.

Even de staken in de grond, touwtje erom en gauw mijn jackje aantrekken.

Dat scheelt echt, want het is inderdaad niet behaaglijk in alleen mijn overhemdje.

We brengen alles in gereedheid, loden uit en voeren onze smakelijk samengestelde balletjes voer.

Het duurt een paar tellen voor we onze eerste vissen vangen. Die zijn aanvankelijk onder de maat; ‘torretjes’. Het worden er meer dan we denken en we gaan onze haken wat flinker beazen en schuiven de dobbers een paar centimeter omhoog.

Het is wel vaker even zoeken naar de juiste diepte om te bereiken wat je wilt: maatse vis vangen.

De eerste maatse vissen belanden al snel in het leefnet.

Aan de zijkant van de boot, tegen de lelies aan, staat mijn hengeltje ineens flink krom als de eerste brasem zich aandient.

We zijn lekker bezig, we hebben er plezier in en we genieten, ook al hebben we toch wat bibbers in ons lijf.

Wat wel opvalt is, dat we helaas erg veel kleine vis vangen! Veel te veel naar ons zin.

We veranderen regelmatig onze aanpak en onze beazing.

Dat helpt wel een enkel groter exemplaar over de streep, maar we krijgen de loop er niet in.

Het zint ons geen van beiden, maar we zullen het ermee moeten doen. Erik vult ondertussende tijd op met al zijn verhalen. Voor mij onbekende, handige ‘foefjes’ heb ik helaas nog niet gehoord….

We drinken thee/koffie, eten een bammetje en natuurlijk genieten we van de heerlijke gevulde koeken van Jonathan. Wat een geluk hebben we daarmee. Top geregeld Jonathan!

De mist trekt op, de zon komt erdoor en de eerste plezierbootjes en sups varen voorbij. Sommige mensen maken een praatje en anderen veroorzaken alleen maar golven en onrust.

Wij kunnen inmiddels een kledingstuk uittrekken, want het wordt steeds warmer.

Helaas blijft de vele vis die we vangen vooral te klein. Enkele brasems doorbreken die sleur, maar dat is lang niet voldoende. Ook de mooie paling verandert daar niets aan.

We overwegen onze kansen, en besluiten het ermee te zullen doen. Rustig blijven en de moed erin houden is ons devies!

Om twaalf uur stoppen we er ontevreden mee. We spreken elkaar bemoedigend toe, door te benoemen dat we blij zijn op de Vuntus te kunnen vissen en dat er zeker een volgende keer komt met veel meer maatse vis.

Als Melis en Maarten komen meten en we hun visverhaal horen, worden we daar toch jaloers op. We vinden dat we daar ook alle reden toe hebben.

Gelukkig kunnen we ook goed relativeren en laten we onze stemming daardoor niet al te lang beïnvloeden.

We roeien terug en pakken in de haven alle spullen om die in de auto te stoppen.

Erik neemt direct afscheid, want hij heeft een waterpomp te repareren.

Aan de ‘stamtafel’ worden er heerlijke snacks weggeslikt met een koel drankje. Dat is en blijft, hoe dan ook, een aangename beloning.

Er is vandaag best veel vis gevangen door iedereen, ondanks een jagende snoek (Arie en Sjaak), een onbekende plek (Erwin en Peter), wind op de kop (Erik en Harry).

Melis en Maarten spanden echter de kroon. Zij vingen evenveel lengte. Maarten haakte ruim 30 brasems(!), maar Melis ving een groter aantal vis en werd daarmee de winnaar van vandaag, met Maarten als goede tweede. Gert strikte de laatste anderhalf uur nog een brasem of 15 en belandt daarmee keurig op plek drie.

Gefeliciteerd mannen!

In de totaalstand blijft Gert de lijst aanvoeren, gevolgd door Erwin en Melis.

Het puntenverschil is niet zo groot, dus er kan nog van alles veranderen.

Volgende keer de Melm. Daar kan het ook heel gek gaan qua vangsten. Spanning gegarandeerd!!!

Door:

Harry Snoekbaars