9e Zomercompetitie wedstrijd

Scheendijk - zaterdag 22 augustus 2026

Na een paar weekjes vakantie, is het weer zo ver. De een na laatste wedstrijd van de Zomercompetitie wordt gevist in het water bij Scheendijk, grenzend aan de Loosdrechtse plassen.

We gaan niet de plas op, maar blijven in de lanen die de veenafgravers geschapen hebben. De laatste ‘laan’ is een dwarsstraat, genoemd ‘de Kalverstraat’. Waarschijnlijk door het drukke zomerse verkeer van alle plezierbootjes.

Het gebied is een bijzonder waterlandschap geworden, waar de natuur overal om je heen is. Vis zit er ook voldoende en dat is waar we voor komen!

Deze keer varen we om 6.30h uit. De dagen worden al korter.

Iedereen sjouwt de spullen van de auto de bootjes in.

De volgende dag zal ik horen dat Hanneke zich daarbij verstapt heeft en daardoor flink geblesseerd is geraakt. Heel vervelend en pijnlijk ook. Veel sterkte gewenst Hanneke!

John drinkt nog snel een bakje koffie en eet daar nog een hapje bij, Peter treft al voorbereidingen om zo snel mogelijk te kunnen vissen op de gekozen stek.

Iedereen heeft er zin in en het wordt een spannende wedstrijd, gezien de totaalklassering.

We varen, om ruimte te maken in het haventje, het bruggetje onderdoor en wachten daar op ons gemakje, samen met Jonathan en Marinus, op het seintje dat we uit mogen varen.

Gerrit is er niet en Peter is vandaag mijn bootmaatje en dat niet alleen….

Eerder deze week heeft hij Gerrits’ buitenboordmotor opgepikt. We mogen hem lenen en daar zijn we heel blij mee!

De verlichting van’t autootje vertoont kuren, en Peter heeft mij ook al vroeg in Amersfoort opgepikt, zodat ik toch mee kan doen.

Fantastisch allemaal, het tekent de vriendschap en tevens de sfeer binnen onze club

Om half zeven is het dan zo ver. De motortjes worden aangetrokken en we varen zachtjes de bebouwing uit, de natuur tegemoet.

We zijn voorbereid op een bui vandaag. De afgelopen week zijn er al flinke buien gevallen, meestal heel plaatselijk. De grond is kurkdroog en de regen is lang niet voldoende geweest om dat op te lossen. De weerkaartjes spreken het weerbericht tegen en we hebben voor de zekerheid een regenjas en visparaplu meegenomen. De temperatuur is prima en de wind kunnen we vermijden door een strategisch plekje te kiezen. Het zal wel goed komen.

Peter en ik varen naar de allereerste plek waar hij met mij ooit startte en ook goed ving. De wind hebben we daar in de rug.

We schroeven de staken in elkaar, wat lastig gaat. Vreemd, want ik heb ze thuis schoongemaakt en ingevet.

Uiteindelijk lukt het redelijk en ik laat de gladde buizen-staak door mijn handen glijden de diepte in. De staak is vochtig en het is dieper dan ik denk. ‘Ploep’, het uiteinde glijdt door mijn hand heen en de staak verdwijnt in de diepte…. Nee hè???? Ja hè!!!!! $#¥£!%#

Toe maar, dit kan er ook nog wel bij.

Met de peddel in het water tastend voel ik de staak omhoog steken, maar wat we ook doen, het lukt ons niet hem te pakken.

Er zit maar één ding op: doorvaren naar een stek waar we de boot met touw vast kunnen leggen aan de kant en de staak opduiken na de wedstrijd.

We willen nu zo snel mogelijk vissen, daar hebben we zin in.

Dat stekje vinden we iets verderop en het ziet er goed uit. Rust in de tent (boot).

Hengels optuigen, peilen, voeren, haak beazen en vissen maar.

Dat wordt ook geen succes. We doen er veel te lang over om een paar visjes te vangen die ook nog maats zijn.

Als Maarten belt gaan we helemaal twijfelen, want hij en Sjaak vangen er al verschillende.

Zowel Peter als ik houden niet zo van verkassen en we blijven eerst nog even doorvissen.

Maar het wordt niet beter. Het zit ons niet mee vandaag.

We pakken de spullen in en varen naar het eind van de Kalverstraat.

We passeren John Hu. en Wesley. Zij steken hun duimen ook niet omhoog, als we informeren naar hun vangst. Later zullen ook zij vertrekken.

Op de beoogde stek staat 1 paal, dat is mooi. Helaas blijven we vechten met de over gebleven staakdelen. Aanleggen gaat niet lukken. Wat een gedoe toch vandaag.

Snel wegwezen de hoek om en de boot vastgelegd aan de beschoeiing. Kijk, dat is beter. Het is er veel aangenamer van temperatuur, er staat geen wind, het zonnetje komt op en er staat een beetje stroming!

We zien en horen dat Jonathan en Marinus wat verderop zitten. Later zullen John Hu. en Wesley ook dezelfde kreek bevissen, weer een stuk verderop.

Als we ons geïnstalleerd hebben, start het ritueel van peilen en voeren. Of het geluk is weten we niet, maar we vangen direct vis. Helaas ook veel klein spul. Maar toch… Eindelijk vinden we de rust om nog een uurtje of twee lekker te vissen en tussendoor appeltaart en chocolade weg te spoelen met een bakje thee.

Beiden zijn we lekker bezig en vangen verschillende mooie voorns. De brasems echter, die schitteren door afwezigheid! Niet te vangen op deze stek, ondanks herhaalde gerichte pogingen. Zelfs regelmatig geknipte wurmen bijvoeren helpt niets. We krijgen ze er niet aan.

Toch is het al snel twaalf uur. We weten niet goed of we dan moeten stoppen of toch tot 12:30h door kunnen vissen. Ook verderop horen we dat daar discussie over is.

Hoe dan ook, wij allen besluiten te stoppen en op te gaan ruimen.

Peter heeft via de app beeldcontact met andere vissers. We zien waar ze liggen en horen hun verhalen aan.

Benjamin hoor ik zeggen dat hij er 33 gevangen heeft, waaronder verschillende brasems, maar dat er niet één telt!!??

Hè, wat voor vreemds is dit nou weer…..

Blijkt echter dat Erwin zijn leefnet (en schepnet) vergeten is, maar, omdat Erwin nog best eerste in de competitie kan worden, hij het leefnet van Benjamin kan gebruiken.

Ik schreef al eerder in dit verslag over vriendschap en sfeer in onze club, nou, dat bewijst zich hier nogmaals. Maar, het verhaaltje is nog niet af.

Na de meting werd besloten om de totale lengte van de door Erwin gevangen vissen te delen door het aantal (38), door hem gevangen, vissen, waardoor je de gemiddelde lengte per vis krijgt, en dat keer 33 (aantal door Benjamin gevangen vissen) te doen, zodat ook Benjamin een totaallengte en daarmee een klassering (7e!) krijgt (snap je het nog?).

Wat een prachtige oplossing voor zijn sportieve gebaar.

Niets teveel gezegd toch, over vriendschap en sfeer!!

Al vrij snel na onze inpak activiteiten arriveren John en Gert om de meting te verrichten.

Ze hebben niet al te veel werk aan onze vis: Peter 19st. (16e) en ik 29st. (13e). Niet echt een succes.

Als we de motor gestart hebben koersen we linea recta naar de plek waar we de ‘verborgen’ staak weer denken op te duiken. Het is gelukkig heerlijk weer en de watertemperatuur is hoog. Naakt zwemmen in openbaar water is verboden, ik weet het. Maar, het moment van blootheid is maar kort. Eenmaal in het water ziet geen kip het meer, al is het voor vissen mogelijk een ietwat vreemd verschijnsel. Het kan me niet bommen en ik glijd voorzichtig de boot uit het water in. Je weet nooit wat er staat of ligt onder het wateroppervlak, dus duiken is geen optie.

Best lekker eigenlijk.

Ik ga kopje onder en kijk tussen mijn wimpers door. Een gele, doorzichtige watermassa laat het licht door tot de donkere zachte turfbodem. Levende wezens zie ik niet, maar wel een metalen staak die fier rechtop uit de modder steekt. Hebbes!!

Best zwaar om met zo’n zware ijzeren buis rond te spartelen. Peter is gelukkig dichtbij en helpt de twee vreemde staken uit het water. Ook weer opgelost.

Tijdens onze vaart naar de Eerste Aanleg komen we al kletsend tot de conclusie dat we geen top-visdag hebben beleefd, maar dat we wel een heleboel hebben beleefd, vanaf gisteren al, wat zal zorgen voor smakelijke herinneringen die we nog menig keer gaan ophalen. Ook wat waard!

In de haven sjouwen we onze spullen de bus in. Helaas moeten we ook direct weg. Geen andere sterke verhalen van de andere vissers voor ons dus. Het zij zo.

Maarten heeft goede zaken gedaan vandaag. In de soms heel sterke stroming ving hij maar liefst 80 vissen en wondaarmee deze 9e wedstrijd. Gert, altijd constant presterend, ving er 67, 2e dus en Sjaak, die bij Maarten in de boot zat, werd netjes derde met 71 stuks.

Gefeliciteerd heren, goed gevist!

Iedereen heeft natuurlijk gedaan wat ie kon, maar opvallend is de prestatie van Stan. Eerst redt hij Hanneke die zich verstapte en daarna vangt hij 47 vissen en wordt daarmee vierde! Hoeveel brasems hebben daarvoor gezorgd Stan? Lekker bezig geweest hoor!!

Volgende week de laatste Zomercompetitie wedstrijd bij de Melm, die spannend zal zijn tot en met de meting!

Zie jullie daar.

Door:

Harry Snoekbaars